در پــــی دانـه مـرو همچـو کبوتــر ، کـه تــو را

عاقـبت بهــر یکـی دانـــــه ، بــــه دام انـدازنـد

صیـد کن شیـــر صفت، نیم بخور، نیم ببخش

تـا بــه هـرجـا کـه روی ، بـر تـو ســلام انـدازند

زندگی چون گل سرخ است

پر از عطر... پر از خار... پر از برگ لطیف

یادمان باشد اگر گل چیدیم

عطر و برگ و گل و خار همه همسایه دیوار به دیوار همند